كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
109
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ به درستى كه آن گروه كه كافراند بِآياتِ اللَّهِ به قرآن و محمد ص يا به حجتهاى روشن كه بر وحدانيت حق سبحانه واقعست در كتابهاى وى وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ و مىكشتند پيغمبران را بِغَيْرِ حَقٍّ بىآنكه كشتن به راستى باشد درين سخن تاكيدست چه قتل نبى به حق نمىباشد يعنى ايشان مىدانند كه به غير حق مىكشتند و اين صورت اقبح است از آنكه تصور نه كنند كه به حق مىكشند از حضرت رسالتپناه ص مروى است كه بعد از تلاوت اين آيت فرمود كه بنى اسرائيل چهل و سه پيغمبر را در يك ساعت از اوّل روز بكشتند پس صد و دوازده كس از زهاد و عباد ايشان برخاستند تا بر ايشان امر معروف و نهى منكر كنند ايشان را نيز در آخر روز بكشتند چنانچه خداى تعالى مىفرمايد وَ يَقْتُلُونَ الَّذِينَ و مىكشتند آنان را كه از روى حقانيت يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مىفرمودند بعدل و راستى مِنَ النَّاسِ از مردمان يعنى ما سواى انبياء فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ پس خبر ده ايشان را به عذاب دردناك يعنى وعيد ده ايشان را بجاى بشارت أُولئِكَ الَّذِينَ آن گروه قاتلان يا اسلاف و اخلاف ايشان آنانند كه بىشائبه شبهه حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ تباه گشت و نيست شد عملهاى ايشان كه مىگفتند ما پذيرنده احكام توراتيم و بشريعت موسى ع عمل مىكنيم فِي الدُّنْيا درين سرائى كه كس او را نمىستايد وَ الْآخِرَةِ و در ان سرا كه ثواب بر آن مرتب نمىشود وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ و نيست مر ايشان را يارىدهندگان در قيامت كه عذاب از ايشان دفع كنند أَ لَمْ تَرَ آيا نمىنگرى إِلَى الَّذِينَ بسوى آنان كه أُوتُوا نَصِيباً داده شدهاند بهره را مِنَ الْكِتابِ از توريت يعنى اندك چيزى را دانستهاند از ان يُدْعَوْنَ إِلى كِتابِ اللَّهِ خوانده مىشوند بسوى توريت لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ تا حكم كند در ميان ايشان در قصّه يهود خبرست كه حكم رجم را منكر شدند و در سوره مائده مذكور خواهد شد ان شاء اللّه تعالى و گويند روزى حضرت رسالتپناه ص جمعى از يهود را باسلام دعوت كرد نعمان بن ابى اوفى گفت اى محمد ص من با تو در حضور علماى دين خود مناظره مىكنم حضرت فرمود كه آن صحيفه را از توريت كه مشتمل بر نعت و صفت من است بياريد و درين محكمه آن را حكم سازيد ايشان ازين قول ابا نموده آيات توريت را حاضر نكردند حق تعالى فرمود كه ايشان را به توريت مىخوانند ثُمَّ يَتَوَلَّى پس رو مىگردانند فَرِيقٌ مِنْهُمْ گروهى از ايشان كه رؤساى يهوداند وَ هُمْ مُعْرِضُونَ و ايشان اعراضكنندگانند از حق ذلِكَ اين اعراض از حكم توريت مر ايشان را بِأَنَّهُمْ قالُوا به سبب آنست كه ايشان مىگويند لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ نخواهد رسيد بما آتش دوزخ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ مگر روزى چند شمرده كه هفتست تا چهل وَ غَرَّهُمْ و فريب داد مر ايشان را فِي دِينِهِمْ در كيش ايشان ما كانُوا يَفْتَرُونَ آن چيزى كه هستند كه برمىبافند از تسهيل عقوبت و شفاعت آباى ايشان مر ايشان را .